Nokia 5530 XpressMusic jest przedstawicielem serii telefonów muzycznych. Co jednak ważniejsze – to model w pełni dotykowy, podobnie zresztą jak jego najbliższy, trochę lepiej wyposażony kuzyn – 5800 XpressMusic. Słowo „dotykowy” ma tutaj bardzo duże znaczenie, gdyż jest to jedna z pierwszych, w pełni dotykowych słuchawek fińskiego koncernu. Warto zaznaczyć iż wyposażono ją w interfejs Symbian S60 piątej edycji oraz system operacyjny Symbian v9.4, mające sprawić, że korzystanie z telefonu stanie się czystą przyjemnością. Czy tak jest naprawdę? Czy ten jakże popularny w Polsce model, stanowi skuteczną broń przeciwko stale rosnącej w siłę konkurencji? W poniższym teście postaram się odpowiedzieć na te oraz inne nęcące Was pytania.

Specyfikacja

• Wymiary: 104,0 x 49 x 13 mm

• Waga: 107 g

• Objętość: 68 cm3

• Ekran: dotykowy, 2,9-cala, o rozdzielczości 640 x 360 pikseli (16 milionów kolorów) z regulacją ostrości oraz technologią AFFS

• Czterozakresowy: GSM 850/900/1800/1900

• Transmisja danych: CSD, HSCSD, GPRS/EDGE klasy B, WLAN, IEEE 802.11 b/g

• Aparat: 3,2 Mpix (2048 x 1536 pikseli), z automatycznym ustawianiem ostrości, lampą błyskową LED oraz 4x zoom cyfrowy

• Obsługiwane karty pamięci: microSD

• Wyjście słuchawkowe: mini jack 3,5mm

• OS: Symbian v9.4

• Interfejs: Symbian S60 (5 edycja)

• Obsługiwane format audio: mp3, SpMidi, AAC AAC+, eAAC+, WMA, Obsługa MTP

• Obsługiwane format wideo: MP4 oraz 3GP

Wygląd, obudowa i wykonanie

Jak już wspomniałem wcześniej, Nokia 5530 XpressMusic jest prostym, bardzo podobnym do 5800XM modelem dotykowym. Przy dolnej krawędzi wyświetlacza znajdują się trzy (również dotykowe) przyciski. Dwa z nich to standardowe „odbierz” oraz „zakończ połączenie”, natomiast trzeci (środkowy) służy do otwierania menu. Bez wahania mogę stwierdzić, że telefon wygląda ładnie. Może nie ma w nim nic szczególnie zachwycającego, ale jego prostota po prostu mnie urzekła.

Nokia, dzięki swoim wymiarom (104,0 x 49 x 13 mm) bardzo dobrze leży w dłoni. Za sprawą plastikowej obudowy jest lekki, przy czym sprawia wrażenie solidnego. Tylna obudowa nie ugina się pod naciskiem, jest dobrze spasowana z górną częścią. Zdejmuje się ją bez najmniejszych problemów, a żeby tego dokonać, wystarczy podważyć ją paznokciem. Niepokojące było jednak stukanie czegoś w środku telefonu. Jakaś jego część, ewidentnie obluzowała się i obijała wewnątrz grzechocząc irytująco. Nie wiem jednak jak wygląda to w przypadku innych egzemplarzy, gdyż tylko ten jeden (mocno już wyeksploatowany) miałem w rękach.

Na prawej, bocznej ściance znajduje się przycisk „spustu migawki”. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie. Podczas robienia zdjęcia, ów przycisk znajduje się dokładnie tam, gdzie trzymamy palec. Oprócz niego znajdziemy tam także kontrolery głośności. Pośrodku nich umiejscowiony jest znany z innych modeli Nokii przycisk blokady („hold”).

Lewy bok telefonu zarezerwowany jest dla slotów na kartę SIM oraz kartę pamięci microSD, które chronione są zaślepką. O ile włożenie tej drugiej nie sprawia większych problemów (przy braku długich paznokci trzeba pomagać sobie rysikiem), tak w przypadku slotu SIM pojawia się pewna przeszkoda. Aby wyjąć kartę SIM, trzeba otworzyć obudowę, wyjąc baterię, a następnie popchnąć rysikiem brzeg karty. Brzmi to skomplikowanie, ale poniższe zdjęcie wszystko wyjaśni. Również po lewej stronie, schowany jest rysik. Aby z niego skorzystać wystarczy wysunąć go z otworu w brzegu obudowy.

Na górnej krawędzi telefonu znajduje się przycisk wyłączający urządzenie, natomiast na dolnej – wyjście słuchawkowe (mini Jack 3,5mm), ładowarki, oraz ukryty pod kolejną zaślepką port USB. W tylnej pokrywie tkwi obiektyw aparatu fotograficznego, opatrzony lampą błyskową.

Ekran

Nokia 5530 XpressMusic została wyposażona w dotykowy ekran o przekątnej 2,9-cala (dla ludzi, którzy nie potrzebują ogromnego wyświetlacza, ten rozmiar powinien być w sam raz). Wyświetla on obraz w rozdzielczości 640 x 360 pikseli oraz 16 milionach kolorów. Dzięki temu wszystko wygląda ładnie, ostro i czytelnie (wprawdzie nie jest to AMOLED-owy ekran Samsunga, jednakże naprawdę nie ma się do czego przyczepić).

Brawa należą mu się za odporną na zarysowania powierzchnię. Testowany przeze mnie telefon nosił znaczne ślady użytkowania (co widać na zdjęciach), jednakże powierzchnia ekranu była w stanie praktycznie nienaruszonym. Bardzo łatwo zbiera jednak kurz oraz tłuszcz z palców (co także zostało uchwycone na dalszych zdjęciach zdjęciach). Sprawia to, że wymaga częstego przecierania.

W telefonie zastosowano ekran opornościowy. Jeżeli komuś to pojęcie jest nieznane, podpowiem że ekran należy delikatnie nacisnąć, aby interfejs zareagował. System ten w przypadku 5530 spisuje się całkiem nieźle. Czasami zmuszeni jesteśmy do ponownego naciśnięcia ekranu, ale takie przypadki nie zdarzają się zbyt często.

Bardzo dobrze sprawuje się jednak wirtualna klawiatura QWERTY, wyświetlana podczas wpisywania tekstu przy poziomym ułożeniu telefonu. Przy odpowiednio mocnym naciśnięciu ekranu, telefon reaguje zawsze. Z racji rozmiaru ekranu oraz ilości znaków umieszczonych na wyświetlonej klawiaturze, „wirtualne” przyciski są niewielkich rozmiarów, a pomiędzy nimi nie ma przerw. To wszystko sprawia, że na początku często nie trafia się w odpowiednią literkę, jednak z czasem można dojść do wprawy i wyeliminować niechciane „pudła”.

Na uwagę zasługuje opcja nazwana „pismem ręcznym”. Jest to alternatywny sposób wprowadzania tekstu. Możemy tego dokonać używając rysika, pisząc nim po wydzielonej do tego tablicy. Jedynym problemem jest nauczenie się jak należy wpisywać dane litery, gdyż niektóre z nich telefon interpretuje po swojemu. Aby wyzbyć się wszelkich wątpliwości, wystarczy przejść odpowiednie szkolenie przy pomocy aplikacji „nauka pisania”. Poniżej zamieszczam zdjęcia prezentujące pismo ręczne.

Jakość rozmów

W tej kwestii telefon wypada całkiem nieźle. Głos rozmówcy słyszany jest dobrze, wyraźnie, bez większych szumów. W drugą stronę sytuacja wygląda podobnie. Rozmówcy nie narzekali na to, że słyszą mnie źle.

System i interfejs

Za prawidłowe funkcjonowanie Nokii 5530 XpressMusic odpowiada system operacyjny Symbian v9.4. Jest to dokładnie ta sama wersja, którą możemy znaleźć w bliźniaczym modelu 5800 XpressMusic. System spisuje się prawidłowo i działa bardzo sprawnie. Otwieranie aplikacji oraz poruszanie po menu działa płynnie i szybko. Jest również stabilny – ani razu nie zdarzyło mu się zawiesić.

Telefon posiada interfejs Symbian 5th Edition. Z wyjątkiem paru drobiazgów, można ocenić go jako prosty i intuicyjny. Wszystko znajduje się na swoim miejscu. Menu jest przejrzyste i łatwo się w nim odnaleźć. Ciekawym rozwiązaniem jest zaznaczenie przy pomocy charakterystycznego zielonego „kółeczka” aplikacji, która działa w tle.

Na samym ekranie znajdziemy takie standardy jak godzinę, stan napięcia baterii oraz silę zasięgu. Na dole ekranu widnieją skróty do najczęściej używanych funkcji telefonu. Mogą to być: telefon, aparat, wiadomości czy któryś z najbardziej interesujących nas portali społecznościowych. Oprócz tego, na środku możemy ustawić skrót do dodawania kontaktów, a także kontakty z których najczęściej korzystamy. Poniżej możemy ustawić pasek skrótu, na przykład do poczty.

Wspomnianym w poprzednim akapicie wyjątkiem, lub inaczej – dużą pomyłką jest brak opcji ustawień dźwięku. Nie wiedzieć czemu, w ustawieniach telefonu nie ma czegoś takiego jak „dźwięki”. Chcąc zmienić dzwonek czy sygnał odbieranego SMSa, jesteśmy skazani na… No właśnie, na co? Jedyną opcją zmiany dzwonka wydaje się być skorzystanie z posiadanych w pamięci telefonu, bądź na karcie pamięci MP3 i ustawienie jednej z piosenek jako nasz sygnał nadejścia połączenia. W przeciwnym wypadku, jesteśmy narażeni na ciągłe słuchanie Nokia Tune. Za ściszanie owych dzwonków odpowiada przycisk umieszczony z boku telefonu, o którym wspomniałem przy okazji omawiania jego wyglądu.

Podczas testów miałem problemy z odtwarzaniem filmików na YouTube. Niemniej po ponownym wprowadzeniu domyślnych ustawień sieci, filmiki działały poprawnie.
Nie można nic zarzucić także aplikacjom do obsługi portali społecznościowych. Mowa tutaj o Facebook’u oraz MySpace. Korzysta się z nich przyjemnie i wygodnie. Równie dobrze spisuje się internetowy sklep Amazon.

Do ciekawych aplikacji, które znalazłem w testowanym telefonie należy słownik. Domyślnie jest on angielsko-angielski. Znaczy to że po wpisaniu danego słowa, otrzymamy jego angielską definicję. Można jednak pobrać inne języki i sprawić, że nasz telefon zamieni się w całkiem przyzwoite „narzędzie tłumaczące”. Trzeba przyznać, że w tej roli radzi sobie całkiem dobrze.

W telefonie znajdziemy ponadto sympatyczne gry, ułatwiający życie kalendarz, kalkulator, notatnik oraz wiele innych dóbr.

Multimedia

Nokia 5530 XpressMusic to jak sama nazwa wskazuje – telefon muzyczny. Co za tym idzie, po odtwarzaczu, a dokładniej po jakości odtwarzanej muzyki należy spodziewać się dużo więcej, niż po innych nie muzycznych telefonach. Jaka jest więc jakość dźwięku płynąca do naszych uszu?

Napiszę w mało oryginalny sposób – to zależy. Jeżeli szukamy telefonu, który (jak na telefon oczywiście) dysponuje wyśmienitej jakości dźwiękiem, 5530 nie jest dobrym wyborem. To co słyszymy w słuchawkach jest jakby spłaszczone, niby brzmi dobrze, ale coś ewidentnie jest nie tak, jak być powinno. Sytuacja nieznacznie poprawia się po zmianie słuchawek z tych dołączonych do zestawu, na lepsze – w moim przypadku były to dokanałowe Sennheisery. Jeżeli potencjalny nabywca nie uważa się za „początkującego audiofila”, mogę z czystym sumieniem polecić testowany przeze mnie telefon.

Wygląd samego odtwarzacza nie zachwyca. Chcąc włączyć jakiś album należy wybrać go z listy, sortowanie odbywa po wykonawcy albo albumie, a następnie nacisnąć play. Bardzo kłopotliwe jest przeskakiwanie na dalsze utwory w obrębie danego albumu. Telefon reaguje ze znacznym opóźnieniem, co jest wyjątkowo irytujące. Chcąc ściszyć albo pogłośnić muzykę, należy skorzystać z przycisku znajdującym się z boku telefonu. Na ekranie nie ma bowiem przycisku, przypisanego tej czynności.

Dużym plusem jest natomiast obecność equalizera. Dzięki niemu możemy własnoręcznie ustawić brzmienie słuchanej muzyki. Jeżeli ktoś nie lubi bawić się tego typu rzeczami, może skorzystać z gotowych schematów, przypisanych danym gatunkom muzycznym. Tak oto do wyboru mamy: rock, pop, jazz, classic. Trzeba przyznać, że każde z tych ustawień skonfigurowane jest właściwie i sprawdza się całkiem dobrze. Dla wielbicieli przestrzennego brzmienia, dodana została funkcja o nazwie „poszerzone stereo”. Po jej włączeniu, dźwięk faktycznie sprawia wrażenie bardziej przestrzennego.

Za odtwarzanie plików wideo odpowiada sprawdzony już Real Player. Program odtwarza pliki wideo w formatach MP4 oraz 3GP. Włączane w telefonie filmy prezentują się całkiem nieźle.

Aparat

Nokia została wyposażona w aparat o matrycy 3,2 Mpix (2048 x 1536 pikseli). Podczas robienia zdjęć, pomagają nam automatyczna regulacja ostrości, lampa błyskowa LED oraz czterokrotny zoom. Do wyboru mamy trzy stopnie jakości zdjęć. Po przeniesieniu na komputer, wyglądają nienajlepiej.

Może nie powinienem za bardzo czepiać się aparatu w telefonie, jednakże pojedyncze piksele są bardzo widoczne, a w dodatku obraz jest pełen szumów i pozbawiony kolorów. Po 3 Mpix spodziewałbym się troszeczkę więcej. Nie należy oczekiwać cudów, kiedy zmuszeni jesteśmy pstrykać zdjęcia przy sztucznym świetle, bądź w ogóle bez żadnego źródła światła w pobliżu. Najlepiej unikać tego typu sytuacji.

Świeżo zrobione zdjęcia możemy na wiele sposobów modyfikować. Dzięki licznym narzędziom możliwa jest zmiana jasności, kontrastu, ostrości, redukcja czerwonych oczu, zmiana rozmiaru, wycięcie dowolnego fragmentu, dodanie ramki, chmurki z tekstem, obiektu clip-art, czy w końcu zmiana koloru na sepię, czy czerń z bielą.

Filmy wideo nagrywane są w rozdzielczości 640 x 480 pikseli z prędkością 30 klatek na sekundę. Jak przystało na tego typu aparat – ich jakość pozostawia bardzo wiele do życzenia. Pamiętajmy jednak o tym, iż mowa tutaj o telefonie muzycznym, a nie fotograficznym.

Internet

W telefonie znajdziemy przeglądarkę internetową, opartą na silniku WebKit. Obsługuje języki znaczników HTML, XHTML, WML. Dodatkowo obecna jest obsługa RSS oraz otwieranie kilku okienek na raz.

Ogólnie z przeglądarki korzysta się przyjemnie. Możliwe jest zmniejszanie oraz powiększanie stron. W przypadku tych z bardzo dużą ilością danych, może zdarzyć się, że przeglądarka po prostu się wysypie.

Bardzo miła jest obecność WiFi. Telefon bez problemu radzi sobie z połączeniem z bezprzewodowym Internetem. Na chwilę obecną życzmy sobie, aby w naszym kraju było coraz więcej miejsc typu Hot Spot.

Bateria

Żywotność baterii nie jest mocną strona 5530 XpressMusic, tym samym nie ma też na co narzekać. Przy intensywnym, aczkolwiek nie maksymalnym, użytkowaniu telefonu (podam dawki dobowe: około 60 minut rozmów, 30 minut grania, około 20 SMS-ów, 15 minut w Internecie, zero słuchania muzyki i ogólne grzebanie w menu oraz aplikacjach) wytrzymuje on prawie 2 dni. Nie jest to może dużo, biorąc pod uwagę brak 3G, stosunkowo mały ekran. Jeżeli chcielibyśmy dodać do tego kilka godzin słuchania muzyki + częste przełączanie utworów, czas ten mógłby się znacznie skrócić.

Podczas używania telefonu w trybie oszczędnym (parę SMS-ów dziennie, praktycznie zero rozmów), wytrzymał nieco ponad 3 dni.

Biorąc pod uwagę specyfikę tego modelu, należałoby się po nim spodziewać znacznie lepszej baterii. Chociaż z drugiej strony, ładowanie telefonu raz na dwa dni (a ładuję się w tempie naprawdę ekspresowym) nie stanowi aż takiego znowu problemu.

Zawartość zestawu

W tej kwestii nie ma na co narzekać. Oprócz telefonu w pudełku najdziemy obszerna instrukcję obsługi, ładowarkę, kabel USB, płytkę DVD z oprogramowaniem Ovi, zestaw słuchawkowy oraz kartę pamięci typu microSD o pojemności 4GB.

Podsumowanie

Jeżeli potrzebujesz telefonu, który potrafi nieco więcej niż zwykła komórka, a jednocześnie nie będącego high-endowym smartfonem, Nokia 5530 XpressMusic jest czymś w sam raz dla Ciebie. Korzysta się z niej naprawdę przyjemnie, jakość muzyki jest całkiem niezła, aparat też coś tam potrafi (w zależności od oczekiwań). System działa sprawnie – nie wiesza się i nie sprawia żadnych problemów. Jest to dobry wybór także z tego względu, że w opcji z abonamentem kosztować będzie symboliczną złotówkę (w markecie ze sprzętem RTV cena również wygląda rozsądnie).
Nie da się ukryć, że telefon ma parę wad, do których można się przyczepić. Żadna z nich nie jest jednak dyskwalifikująca.

Nokia 5530 XpressMusic można znaleźć tanio w Ceneo - już od od 614 zł, natomiast w Skąpiec od 635 zł. W sklepie RTV Euro AGD Nokia 5530 XpressMusic kupisz za 749 zł. A na Allegro znajdziesz aż 96 aukcji od 420 zł. Warto sprawdzić także w NajNajTaniej.

Ceny Nokia 5530 XpressMusic w sklepach i Allegro