HTC Wildfire to nowość na naszym rynku i nowość w portfolio tajwańskiego producenta. Jest smartfonem szeroko dostępnym, smartfonem dla wszystkich. Patrząc na niego nie sposób dostrzec podobieństwa do high-endowego modelu Desire. Odpowiada za to nie tylko wygląd. Na pokładzie Wildfire znajdziecie Androida w wersji 2.1 oraz interfejs HTC Sense. Wszystko to zamknięte w niewielkiej, kompaktowej obudowie. Jeżeli chcecie rozpocząć przygodę ze smartfonami, niniejszy test powinien dać Wam pogląd na to, z czym będziecie mieli do czynienia. Na końcu znajdziecie stosowe podsumowanie.

Specyfikacja

• sieci: WCDMA/HSPA; GSM/GPRS/EDGE
• wymiary: 106,75 x 60,4 x 11,99mm
• ekran: 3,2 cali, QVGA, TFT. pojemnościowy
• procesor: Qualcomm Snapdragon MSM7225 528 MHz
• system Operacyjny: Android 2.1 (Éclair) z HTC Sense
• pamięć ROM: 512 MB flash
• pamięć RAM: 384 MB
• czujniki: zbliżeniowy, światła, kompas, G-sensor
• optyczna mysz
• WLAN: 802.11b/g
• Bluetooth: 2.1 z EDR
• nawigacja: GPS/AGPS
• złącza: audio jack 3,5mm; microUSB
• aparat: 5Mpix z autofokusem i lampą błyskową LED
• bateria: 1300 mAh
• czas rozmów: do 490 minut dla GSM
• czas czuwania: do 690 godzin dla WCDMA
• karty pamięci: microSD (kompatybilna z SD 2.0)

Wygląd, obudowa i wykonanie

HTC Wildfire do złudzenia przypomina Desire, szczególnie w tej samej wersji kolorystycznej. Zdaję sobie jednak sprawę, że nie wszyscy zaznajomieni są ze wspomnianym, większym bratem testowanego przeze mnie smartfona. Podczas omawiania jego cech, postaram się unikać porównań.

Telefon prezentuje się bardzo dobrze. Ma przyjemny, opływowy kształt. Cechą charakterystyczną, pojawiającą się w poprzednich modelach HTC, jest delikatnie zadarta dolna część obudowy. Nadaje to urządzeniu wyjątkowego charakteru i delikatnie upodabnia do klasycznej słuchawki stacjonarnego telefonu. Jest przy tym dosyć szeroki i niski. W ogóle pokuszę się o stwierdzenie, że ma nietypowy kształt. Osoby z krótkimi palcami mogą mieć problemy z obsługą telefonu jedną ręką.

Pod ekranem, na czarnym tle ulokowano cztery dotykowe przyciski funkcyjne - również bardzo typowe i znane z poprzednich modeli. Są nimi: domek (przenosi do ekranu głównego i uruchamia podgląd wszystkich pulpitów - tzw. „helicopter view”), menu (otwiera opcje), cofnij oraz szukaj. Pomimo tego, iż mają charakter dotykowy, idealnie wywiązują się z powierzonych im funkcji i uwierzcie mi - nie można na nie narzekać. Poniżej znajdziecie optyczną mysz. Jest ona alternatywą dla nawigacji przy użyciu dotyku, a jej wciśnięcie otwiera interesujący nas element menu, czy aplikację. Z kolei ponad ekranem znajduje się głośnik.

Na górnym brzegu telefonu znalazło się miejsce dla wyjścia słuchawkowego mini jack 3,5 mm oraz przycisku blokady telefonu.

Na prawym i dolnym brzegu nie ma nic.

Lewy brzeg to miejsce, w którym znajdziecie długi przycisk regulacji głośności oraz port micro USB.

Tylną obudowę zdejmuje się dosyć ciężko, chociaż i tak lepiej niż w przypadku HD mini. Znalazł się na niej obiektyw aparatu fotograficznego, obok  niego mamy lampę błyskową i głośnik, a nieco poniżej duży napis HTC. Zdjęcie obudowy umożliwia dostęp do slotu karty pamięci microSD. Nie wymaga to na szczęście wyjmowania baterii, w przeciwieństwie do wszelkich operacji związanych z kartą SIM.

Wildfire został wykonany wzorowo - w większości z metalu. Wyjątek stanowi tylna, zdejmowana część - w 2/3 gumowany plastik, a w 1/3 metal. Oba elementy są bardzo dobrze ze sobą spasowane. Nie poruszają się względem siebie  i nie skrzypią. Telefon jest przy tym po prostu ładny i świetnie się prezentuje. Szczególnie w innych wersjach kolorystycznych.

Ekran

HTC Wildfire jest wyposażony w ekran TFT o przekątnej 3,2-cala, wyświetlający obraz w rozdzielczości 240 x 320 pikseli.

3,2-cala to typowa wielkość jak na telefon ze średniego przedziału cenowego. Jest przy tym w zupełności wystarczająca aby komfortowo korzystać z funkcji smartfona. Wyświetlany obraz nie powala jednak jakością. Z racji niskiej rozdzielczości, widoczne są piksele. Szczególnie na poziomie ekranu głównego i menu (ikonki i inne elementy). Odwzorowanie kolorów również mogłoby być znacznie lepsze. Dysponujące tą samą przekątną Samsungi (np. Galaxy i5700) oferują obraz o znacznie lepszej jakości. Jest to bez wątpienia minus testowanego telefonu. Z drugiej jednak strony nie kosztuje on wiele, stąd może nie powinienem wymagać cudów.

Ekran wykonano w technologii pojemnościowej. Już najdelikatniejszy dotyk wywoła żądaną reakcję. W tej kwestii spisuje się bardzo dobrze. Nie zauważyłem aby dotykowe polecenia pozostawały bez odzewu ze strony telefonu. Bardzo miłym zaskoczeniem jest obecność multitoucha. Dobrze wszystkim znane gesty sprawdzą się podczas surfowania po Internecie, przeglądania zdjęć czy podróżowania z Google Maps.

Na sam koniec tego rozdziału zostawiłem omówienie wirtualnej klawiatury QWERTY. Ów element doskonale wywiązuje się z powierzonej mu funkcji. Skutecznie ułatwia i przyspiesza redagowanie wiadomości tekstowych, a dość duże i oddzielone od siebie przerwami literki sprawiają, że trudno o pomyłki. Ten typ klawiatury wymaga naturalnie odrobiny praktyki, ale można ją nabyć już po kilku napisanych SMS-ach.

Jakość rozmów

Rozmówców słyszałem wyraźnie i bez zakłóceń. Podobnie było w drugą stronę. HTC nie należy do producentów, którzy mają z tym jakiekolwiek problemy.

System operacyjny i interfejs

W Wildfire znajdziecie Androida w wersji 2.1. System, jak przystało na produkt Google, działa stabilnie i  szybko. Czasami jednak możemy natrafić na lagi. Pojawiają się na przykład przy przewijaniu długich list (np. wiadomości czy filmów na YouTube). Na szczęście przechodzenie z jednego pulpitu na drugi odbywa się błyskawicznie i płynnie. Na uruchomienie aplikacji również nie trzeba czekać zbyt długo. Z obsługą OS-a wspieranego przez interfejs HTC Sense, świetnie radzi sobie procesor Qualcomm Snapdragon MSM7225 528 MHz oraz 384MB pamięci RAM. Samo oprogramowanie jest bajecznie proste i intuicyjne. Osoby zaczynające przygodę ze smartfonami, powinny odnaleźć się w nim naprawdę szybko.

Warto w tym momencie wspomnieć, iż pierwsze uruchomienie urządzenia wiąże się ze wstępną konfiguracją. Podczas wędrówki przez kilka kart wybierzemy: język, typ łączenia z siecią, zalogujemy się na pocztę, dowiemy w jaki sposób korzystać z wirtualnej klawiatury QWERTY. Część z tych rzeczy jest bardzo pomocna i wyklucza późniejsze przeszukiwanie ustawień w celu skonfigurowania najbardziej podstawowych elementów.

Pora przejść do omówienia jednej z największych zalet Wildfire, czyli interfejsu Sense. Oferuje on siedem pulpitów, które wedle własnego uznania możemy upiększać widżetami oraz skrótami do aplikacji. Typowy układ ekranu głównego charakteryzuje się: dużymi cyframi wskazującymi godzinę, pod nimi znajdują się ikonka mówiąca o pogodzie, lokalizacja, data, temperatura, szerokość i długość geograficzna naszego położenia. Wszystko to dobrze widoczne jest na poniższym zdjęciu.

Na samej górze ekranu głównego znajduje się typowa dla systemu belka, na której widnieje godzina, poziom zużycia baterii, zasięg oraz łączność. Z lewej strony pojawiają się powiadomienia.  Dotyczą przychodzących maili, wiadomości, dostępnych aktualizacji itd. Wystarczy ją rozwinąć (przytrzymać palcem i pociągnąć w dół) aby ujrzeć wszystko jak na dłoni.

Resztę ekranu zajmują 4 ikonki - fabrycznie są to wiadomości, poczta, Internet oraz aparat. Pod nimi widnieje pasek, który jest stałym elementem - nie jest przypisany tylko do ekranu głównego. Dzięki niemu mamy dostęp do menu, do telefonu oraz dodawania widżetów i skrótów na pulpitach (+).

Wspomniane siedem pulpitów daje użytkownikowi niemałe pole do popisu. Naciśnięcie opisanego wyżej „+” otwiera dostęp do wszystkich elementów, które wedle uznania można powyciągać na wybrany pulpit. Wybieramy spośród widżetów (mini programików zajmujących najczęściej cały obszar ekranu np. Friend Stream), aplikacji (są to skróty do widżetów w postaci małych ikonek) oraz skrótów (do każdego z elementów w telefonie, również aplikacji i gier pobranych z Android Market). Osobnym elementem są foldery. Działają w identyczny sposób jak te w komputerze - wrzucamy do nich skróty w celu zwolnienia miejsca.

Interfejs umożliwia zapisanie schematu umeblowania pulpitów. Możemy przygotować kilka różnych wzorów i dostosować je do różnych potrzeb - np. rozrywka czy praca. W dowolnym momencie można przełączać się pomiędzy nimi.

Bardzo ważną cechą interfejsu Sense jest tzw. helicopter view. Kiedy znajdujemy się na którymś z pulpitów, wykonanie gestu uszczypnięcia ekranu spowoduje przejście do trybu widoku „helikopterowego”. Wszystkie pulpity znajda się w jednym miejscu, z którego w trybie przyśpieszonym przechodzimy do najbardziej nas interesującego.

Na sam koniec tego rozdziału wspomnę o możliwościach jakie dostajemy po podłączeniu telefonu do komputera. Jedną z nich jest synchronizacja danych, druga to ustawienie smartfona jako wymiennego dysku, a trzecia - szczególnie interesująca, polega na udostępnianiu Internetu - z telefonu do komputera. Jest to świetna opcja, która w pewnych sytuacjach może okazać się nieoceniona.

Podsumowując, system oraz interfejs to jedne z najmocniejszych stron Wildfire. Dają naprawdę mnóstwo frajdy przy wyborze widżetów i aplikacji, a przy tym są szalenie wygodne i pomocne.

Aplikacje i widżety

Wspomniałem, że pulpity przystrajamy widżetami albo skrótami. W tym miejscu postaram się pokrótce omówić te najważniejsze.

Spośród widżetów na szczególną uwagę zasługuje Friendstream. Jest to prawdziwa gratka dla fanów portali społecznościowych. Aplikację możemy zsynchronizować ze stronami Facebook, Twitter oraz Flickr. Program będzie zbierał wszystkie aktualizacje, wpisy oraz  nowości na profilach naszych znajomych. Sprawdza się to bardzo dobrze i na bieżąco zbiera wszystkie dane.

Kolejny to zakładki. Jak sama nazwa wskazuje, są to skróty do ulubionych stron internetowych. Wyświetlają się w postaci miniaturek, co jest bardzo wygodne i efektowne.

Świetnie sprawdza się również widżet „kontakty“. W charakterystycznym okienku wyświetlą się kontakty przypisane do jakiejś konkretnej grupy.

Lista widżetów jest całkiem pokaźna i nie ma sensu abym rozpisywał się nad każdym. Najlepiej będzie jeżeli przetestujecie je na własnej skórze, albo jeszcze lepiej - własnym Wildfire. Warto również wspomnieć, iż prawie każdy widżet ma co najmniej dwie wersje wyglądu. Możemy zatem wybrać taką, która najbardziej nam odpowiada.

Na pulpity wrzucamy także skróty do aplikacji, czyli po prostu wszystkiego co tylko znajdziecie w telefonie. Są to: gry, programy użytkowe (playery), mapy itd. itd.

W menu znajdziecie przeglądarkę plików PDF, Quickoffice, latarkę z trzystopniowym trybem świecenia (wykorzystującą lampę aparatu) oraz komunikator Talk.

Książka telefoniczna

Ten element został rozwiązany w doskonały sposób. Osoby mogą być wyświetlane w standardowy sposób, poprzez grupy kontaktów (które samodzielnie tworzymy według interesującego nas kryterium) lub po portalach społecznościowych. Po wybraniu danej osoby pojawia się okno z wizytówką. Z tego poziomu mamy dostęp  do wykonania połączenia, napisania SMSa, maila, zobaczenia nowych wpisów na portalu Facebook (jeżeli dana osoba jest na nim zalogowana i mamy ją w znajomych), zdjęć - również z portali Facebook czy Flickr oraz historii połączeń.

Poczta

W Wildfire korzystamy z poczty zasadniczo w dwojaki sposób. Pierwszy to aplikacja przygotowana przez HTC, natomiast druga to aplikacja Gmail.

Pierwsza jest uniwersalna i umożliwia skonfigurowanie z dowolnym kontem pocztowym. Jej wygląd, układ jest bardzo przejrzy. Korzysta się z niej przyjemnie, maile otwierane są w całości - nie jako nagłówek, a kompletna wiadomość. Bez problemu odbywa się także obsługa załączników.

Aplikacja Gmail to kolejny udany wynalazek. Daje nam dostęp do wszystkich etykiet, a ich układ jest przejrzysty. Posiadacze konta pocztowego Google będą musieli zdecydować pomiędzy opisanymi aplikacjami.

Internet

HTC Wildfire umożliwi swojemu właścicielowi przyjemne i komfortowe surfowanie po Internecie. Odbędzie się to za sprawą przeglądarki WebKit 3.1 oraz łączności HSPA.

WebKit to prosta i sprawnie (może nie w 100% gdyż raz zdarzyło jej się zawiesić) działająca przeglądarka. Daje możliwość dodawania stron do ulubionych, otwieranie wielu kart, zapamiętuje wpisywane hasła i adresy oraz proponuje inne - np. w Google czy YouTube. Dwie ostatnie cechy są wyjątkowo przydatne i naprawdę ułatwiają życie. Zresztą, na pewno dobrze znacie to z przeglądarek komputerowych. Kolejną ważną funkcją jest udostępnianie adresów - za pośrednictwem poczty czy Friend Stream’a.

Strony internetowe ładują się dosyć szybko. Przewijanie przebiega w miarę płynnie (chociaż czasem zależy to od strony). Może nie jakoś powalająco, ale gdy strona załaduje się w całości, proces  przebiega bez większych przycięć. Przy okazji omawiania ekranu wspomniałem o multidotyku. Działa on również w przeglądarce i przy pomocy odpowiednich gestów (uszczypnięcia ekranu i jemu przeciwnego) możemy powiększać lub pomniejszać zawartość strony. Bardzo wygodne jest tutaj automatyczne dostosowywanie tekstu do ekranu.

Ciekawym i przydatnym rozwiązaniem jest możliwość zaznaczenia niezrozumiałego słowa (w naszym bądź obcym języku) i automatyczne sprawdzenie jego definicji w Wikipedii lub znaczenia w tłumaczu Google(dokładny opis tej funkcji wraz ze zdjęciami znajdziecie w teście HTC Legend, czyli w tym miejscu).

Na koniec kilka słów o portalach społecznościowych. Za obsługę Facebook’a odpowiada Friend Stream. Jest bardzo wygodna w obsłudze i oferuje praktycznie to samo, co wersja znana z przeglądarki komputerowej. Jeżeli komuś nie będzie odpowiadać, zawsze może skorzystać z alternatywnej, która znajduje się w Android Market.

YouTube znajdziecie w postaci osobnej aplikacji. Oferuje możliwość zalogowania się na swoje konto, komentowania filmów, udostępniania ich (poprzez pocztę i Friend Stream), dodawania do ulubionych oraz wyboru jakości oglądanych filmów.

Mogę śmiało stwierdzić, iż Internet w Wildfire jest bardzo udanym elementem i nie można mu wiele zarzucić.

Multimedia

Standardowo już  zacznę od omówienia odtwarzacza muzyki i jakości dźwięku. Jeżeli chodzi o to pierwsze, w Wildfire mamy do czynienia ze standardowym odtwarzaczem HTC. Główny panel służy do wykonywania podstawowych czynności - co dobrze widać na poniższym zdjęciu. Poza nimi możemy sortować muzyczne zasoby według własnego uznania - po albumach, wykonawcach lub pojedynczych piosenkach. Nie znajdziemy w nim equalizera, co jest sporym minusem. W ogóle nie mamy żadnego wpływu na brzmienie odtwarzanej muzyki które jest…

No właśnie, jest przeciętne. HTC specjalizuje się w innych dziedzinach, więc odtwarzacz jest jaki jest i trzeba się z tym pogodzić. Brzmienie jest jakby spłaszczone, trochę brak mu basów i przestrzenności. Nie oznacza to oczywiście, że macie zrezygnować z używania Wildfire jako odtwarzacza muzyki! Tak źle na szczęście nie jest.

Smartfon oferuje również bardzo podstawowy odtwarzacz plików wideo. On mnogością funkcji również nie grzeszy. Zresztą tutaj pojawia się problem ze strony samego systemu - brak wsparcia dla wideo w formacie DivX. Jest to kolejny minus testowanego przeze mnie HTC.

W kwestii multimediów telefon troszeczkę kuleje. No cóż, na szczęście nie to jest i ma w nim być najważniejsze.

Aparat

Wildfire został wyposażony w aparat o matrycy 5Mpix. Podczas robienia zdjęć będzie nas wspierać autofokus oraz lampa błyskowa. Pora poświęcić chwilę uwagi temu, jak fotki wyglądają na ekranie naszego komputera.

Pokuszę się o stwierdzenie, że jest całkiem nieźle. Zdjęcia robione z bliska wychodzą dobrze - pod warunkiem, że potrafimy trzymać ręce zupełnie nieruchomo. W przeciwnym razie wyjdą nieostre (aparat nie dysponuje niestety stabilizacją obrazu). Pozostałym ujęciom również nie mam wiele do zarzucenia. Jeżeli pobawimy się opcjami możemy uzyskać całkiem ładne kolory, a piksele nie rażą aż tak bardzo. Pamiętajmy, że Wildfire jest smartfonem, w którym aparat to nic więcej tylko dodatek. Amatorzy komórkowej fotografii powinni sięgnąć na przykład po Nokię N8.

Minusem aparatu, ale pośrednim, jest brak dedykowanego mu przycisku. Zdjęcia pstrykamy wciskając optyczną myszkę, co jest dosyć niewygodne i ma negatywny wpływ na stabilność.

Pochwała należy się natomiast interfejsowi aparatu. Aby się do niego dostać, wystarczy wyciągnąć zakładkę znajdującą się po lewej stronie. W dostępnych opcjach możemy regulować: jasność, kontrast, nasycenie, ostrość, dodawać efekty (dostępny jest w miarę standardowy zestaw) oraz zmieniać pozostałe parametry (balans bieli, czułość ISO, rozdzielczość, jasność, opcje samowyzwalacza, oznaczyć zdjęcia tagami geograficznymi itd. itd).

Mapy Google

Mapy ładują się bardzo szybko. Określanie lokalizacji odbywa się z wykorzystaniem satelity lub sieci komórkowej. Zawsze miałem włączone obie opcje. Moja lokalizacja wyznaczana była z bardzo wysoką dokładnością, aczkolwiek trochę musiałem na to poczekać.

Samo korzystanie z map to czysta przyjemność, a dają nam ogromne możliwości. Na mapie miasta pojawiają się wszystkie ważniejsze miejsca - hotele, restauracje, zabytki itd. itd. W każdej chwili możemy zaznaczyć interesujące nas miejsce i w przeciągu chwili dowiedzieć się wszystkiego na jego temat.

W ustawieniach znajdziemy „warstwy”. Zmieniamy tam widok na: mapę, satelitę czy ukształtowanie terenu. Kolejną rewelacyjną opcją jest warstwa Wikipedia. Na mapie, przy każdym ważniejszym miejscu czy miejscowości, pojawiają się ikonki internetowej encyklopedii. Dotknięcie interesującej spowoduje błyskawiczne otwarcie strony Wiki ze stosownymi informacjami. Dzięki temu, zwykła mapa zmienia się w prawdziwy przewodnik.

Mapy sprawdzają się idealnie i są niezwykle pomocne. Nie tylko w kwestii jak gdzieś trafić, ale również wielu, wielu innych.

Android Market

Jest to miejsce, do którego w każdej chwili możemy wejść i przekopywać się przez tysiące darmowych aplikacji. Przy każdej znajdziecie opis, opinie użytkowników, a nawet screeny. Interesujące ściągamy, co trwa dosłownie chwilę.

Wszystkie podzielone są na gry oraz aplikacje. W każdej z dwóch kategorii znajdziemy dodatkowy podział tematyczny, który znacznie ułatwi poszukiwania. W razie czego, z pomocą przyjdzie wyszukiwarka.

Bateria

Wildfire dysponuje pojemną baterią - 1300 mAh. Na ile dni pracy pozawala jej całkowite naładowanie? To oczywiście zależy od tego, w jaki sposób macie zamiar eksploatować telefon. Nas powinien interesować tryb, w którym włączone są wszystkie możliwe opcje i usługi - również te najbardziej energożerne (Friend Stream, poczta w trybie push itd. itd.). W takim przypadku bateria powinna wytrzymać 2 dni przy dosyć intensywnym korzystaniu z funkcji smartfona.

Zawartość zestawu

W pudełku znajdziecie standardowe dla smartfonów HTC wyposażenie. Będą to słuchawki, ładowarka z kablem micro USB/USB oraz skrócona instrukcja obsługi. Kupując telefon w sklepie lub u operatora, znajdziecie w nim kartę pamięci microSD o pojemności 2GB.

Podsumowanie

Czy HTC Wildfire jest smartfonem godnym polecenia? Pomimo kilku swoich wad - zdecydowanie tak! Za stosunkowo niewielkie pieniądze dostaniecie świetnie wykonany i dobrze prezentujący się telefon. Interfejs Sense zapewni dużo frajdy przy personalizacji, a system Android stabilne działanie i intuicyjną obsługę. Ponadto jest prawdziwą gratką dla maniaKów portali społecznościowych, YouTube czy ogólnie pojętego surfowania po Internecie.

Testowany HTC niestety nie jest pozbawiony wad. Największa to jakość wyświetlanego obrazu. Kuleją w nim również multimedia - odtwarzacz muzyki i wideo (brak wsparcia dla formatu DivX).Reszta to już kosmetyka.

Plusy:

• wykonanie
• reakcja na dotyk
• Android 2.1
• interfejs Sense
• obsługa poczty, portali społecznosciowych
• Mapy Google
• bateria.

Minusy:

• jakość wyświetlanego obrazu
• pojawiające się lagi
• brzmienie muzyki
• brak wsparcia dla DivX.

Ceny HTC Wildfire w sklepach i Allegro